Selecteer een pagina

Daar zit ik dan heel braaf op de bank……Niets te doen. Pffff ik voel één en al onrust. Mijn gedachten vliegen alle kanten op. Wat ga ik doen? Boek lezen? Mediteren? Of toch maar gewoon zitten? Ik kan ook even de was in de droger doen. En stofzuigen is ook geen overbodige luxe. Maar daar zit ik dan. Niks te doen. Het moet.

Zoals jullie misschien weten werd ik in november 2020 ziek. En weet je het niet, dan kan je het lezen in mijn vorige blog De voordelen van hulp vragen. Ik was duizelig, had hoofdpijn en kon niet op mijn benen staan. Ik dacht in eerste instantie dat ik een hersenbloeding had, maar na een bezoek aan de huisarts bleek ik een ontsteking te hebben in mijn evenwichtsorgaan. Inmiddels gaat het met de duizeligheid gelukkig goed. Mijn lichaam gaf toen heel duidelijk aan dat ik ver over mijn grens was gegaan. Ik moest nu echt aan mezelf gaan denken. Luisteren naar mijn lichaam. Mijn batterij was meer dan leeg en ik had geen reserves meer.

Even helemaal niks

Ik heb hulp gezocht bij een psycholoog. Als je me zou kennen weet je dat ik een bezig bij ben en niet echt stil kan zitten. Maar om mijn batterij weer op te laden heb ik patronen te doorbreken. Ik kreeg van de week een opdracht van mijn psycholoog en die deel ik graag met jullie. Ik moest gaan zitten. Helemaal niks doen. En dan opmerken wat er gebeurd. Volgens mijn psycholoog is het belangrijk om in de eerste plaats de belasting te verminderen en ontspanning te zoeken. Door activiteiten te ondernemen die in basis ontspannend werken, zouden mijn lichaam en geest tot rust komen. “Maar let op: dat zal in het begin zeker niet zo voelen!” Nou, dat klopt in elk geval.

“Wanneer je op de bank zit en een boekje leest, zul je je vermoedelijk erg gespannen voelen en het gevoel hebben iets te moeten doen. Het is op dat moment belangrijk om dat gevoel te negeren, en jezelf de tijd te geven om tot rust te komen. Ook al voelt het namelijk niet zo, je bent op dat moment aan het herstellen. En je gaat daar de effecten pas één of enkele dagen later merken.” Nou, dat heb ik gemerkt! Mijn gedachten vliegen alle kanten op. Ik had nog zoveel te doen, maar daar zit ik dan. Niks te doen… Ik was me daar onrustig!

Maar ja, eigenlijk is het wel logisch. Vergelijk het met het opladen van je mobiele telefoon die helemaal leeg is. Je moet hem de tijd gunnen om op te laden voor je hem weer kunt gebruiken. Zou je van je telefoon eisen dat hij na 5 minuten opgeladen is en ga je hem weer gebruiken, dan zal dat maar van korte duur zijn voor hij weer uitvalt. Zo werkt het natuurlijk bij mij ook.

Je zult je in deze fase erg vermoeid voelen, zei de psycholoog. Schrik hier niet van, want dit is een logische stap binnen het herstelproces. Pas als je ook deze vermoeidheid er een tijdje laat zijn, doorgaat met ontspannende activiteiten en wacht tot hij overgaat, zul je merken dat de vermoeidheid langzaam écht verdwijnt en dat je je steeds fitter voelt. Nou, daar wacht ik nu dus op.

Daar zit ik dan

Ik ben nu een paar dagen aan het oefenen. En eigenlijk maakte ik het in mijn hoofd veel groter dan het was. Ik ben gaan zitten, niks doen. En dat was minder erg dan ik vooraf had gedacht. Gewoon even lekker zitten en een boek pakken. Even een stuk gaan lezen en mijn gedachten iets anders laten doen dan maar te bedenken hoe zwaar dit is. Even afleiding van hoe ik me al maanden voel. Even niks aan mijn hoofd dan dat lekkere boek. Even niet denken aan dat ik nog best even de was uit de droger kan halen, of de afwas kan doen. Na een tijdje kom ik tot ontspanning. Ik moet eerlijk zeggen, het is best pittig, maar ik begin een beetje meer te ontspannen.

De opdracht bestaat uit 3 fases, de andere twee ga ik later nog met jullie delen. Eerst maar eens door fase 1. Wachten tot de vermoeidheid over gaat. En gewoon blijven zitten. Ik hou jullie op de hoogte.

Liefs,

Jacquelien