Selecteer een pagina

Heel lang dacht ik dat. Tijd nemen voor jezelf is zonder van de tijd. Misschien herken je dat wel. Ik had het hartstikke druk. Ik moest werken. Ik had kleine kinderen. Mijn schoonmoeder was erg ziek, dus daar wilde ik helpen. Ik was klassenmoeder. Ik zat in het bestuur van de Oranjevereniging, en gaf les bij een gymvereniging. Ik had helemaal geen tijd om tijd voor mezelf te nemen. Tijd voor mezelf was zonde van de tijd. In die tijd voor mezelf kon ik niet al die dingen doen die toch ook nog moesten.

En ondertussen bouwde de stress zich langzaam maar zeker op. Ik noemde het natuurlijk geen stress. Ik was gewoon moe. Maar ja, alles moest wel gewoon doorgaan. Als ik het niet deed, wie zou het dan doen? Ik bleef dus van hot naar her vliegen. Zonder ook maar een klein momentje van rust. En de buitenwereld maar laten denken dat ik zo ontspannen was.

Mijn lijf ging in protest

En je raad het al. Dat hield ik niet vol. Mijn lijf begon te protesteren. Eerst heel subtiel. Ik was moe. Lichamelijk, maar ook in mijn hoofd. Maar ik luisterde niet. Ik beleef doorgaan. Mijn lijf deed er een schepje boven op. Ik had steeds vaker hartkloppingen. Maar ja, al die dingen moesten toch ook gewoon doorgaan. Ik negeerde vakkundig de signalen die ik kreeg. En elke keer deed mijn lijf er een schepje boven op. Mijn ademhaling was ontregelt. Chronische hyperventilatie noemde de huisarts het. Het was tijd om het rustiger aan te doen. Tijd om tijd voor mezelf te nemen. Maar ik ging door.

Jarenlang heb ik de signalen die ik kreeg genegeerd, tot eind 2019. Van het één op het andere moment begon mijn lijf oncontroleerbaar te trillen. Ik kon het niet stoppen, en ik vond het super eng. Ik dacht dat ik dood zou gaan. En ik wist meteen, ik heb nu iets te doen. Als ik blijf vechten tegen de signalen van mijn lijf loopt het uiteindelijk niet goed af. Ik besloot me over te geven.

Zes weken heb ik op de bank gelegen. Ik had net genoeg energie om van de bank naar de keuken en het toilet te lopen, en ’s avonds naar bed, en daar hield het mee op. Ik heb ontzettende veel gehuild, geslapen en eigenlijk niks gedaan. Zelfs tv kijken was teveel. Maar langzaam maar zeker werd ik weer mens.

Zelfonderzoek

Ik ben in de maanden daarna veel bezig geweest met het onderzoeken hoe het zover heeft kunnen komen. Wat maakte dat ik die signalen niet wilde zien. Waarom vond ik tijd voor jezelf nemen zo zonde van de tijd? Want dat is het natuurlijk helemaal niet. Tijd voor jezelf is een vereiste om een ontspannen en gelukkig leven te kunnen leiden. We hebben allemaal onze rust nodig! Ik vertel jullie later wat mijn inzichten hierin waren. Hoe doe je dat dan? Tijd voor jezelf nemen. En dan liefst ook nog zonder je schuldig te voelen. En ook daar kom ik later op terug.

Ik heb mijn leven goed onder de loep genomen. Wat wil ik eigenlijk van mijn leven? Wat is belangrijk voor mij? En welke dingen heb ik dan nu te doen, en welke juist niet meer? Ik heb keuzes gemaakt. Ik heb gekozen vóór de dingen die mij en mijn gezin gelukkig maken. En dat betekent ook dat ik afscheid heb genomen van andere mensen en dingen. Mensen en dingen die me niet langer gelukkig maakten. Die me alleen nog maar energie kostten, maar die ik lastig vond om los te laten. Want ja, als ik het niet deed, wie deed het dan? Maar weet je? Dat ik helemaal niet mijn zaak.

Iedereen heeft recht op z’n eigen probleem

Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen probleem hoorde ik eens ergens. En dat is helemaal waar. Ik besloot niet langer de hele wereld te redden. Ik hoefde niet altijd voor iedereen klaar te staan, zeker niet als het ten koste van mijzelf of van mijn gezin ging. Ik hoef niet langer ja te zeggen op elk verzoek. Ik mag ook gewoon kiezen voor mezelf, voor mijn gezin, voor de mensen die mij lief zijn.

Dus nee, tijd nemen voor jezelf is niet zonde van je tijd. En het is zeker niet egoïstisch. Het is noodzakelijk om er te kunnen zijn voor wie jou dierbaar zijn. En daar hoor jij zelf ook bij. Tijd voor jezelf is misschien wel de belangrijkste voorwaarde voor een ontspannen en gelukkig leven. Dus tijd voor jezelf, zonde van de tijd? Echt niet!